Për vite me radhë, vizitorët ngjiteshin në malin Sinai me një udhërrëfyes beduin për të parë lindjen e diellit mbi peizazhin e paprekur shkëmbor ose për të bërë ecje të tjera të udhëhequra nga beduinë.
Tani një nga vendet më të shenjta të Egjiptit – i nderuar nga hebrenjtë, të krishterët dhe myslimanët – është në zemër të një debati të pandershëm lidhur me planet për ta shndërruar atë në një mega-projekt të ri turistik, shkruan BBC.
I njohur në vend si Xhebel Musa, Mali Sinai është vendi ku thuhet se Moisiut iu dhanë Dhjetë Urdhërimet. Shumë veta besojnë gjithashtu se ky është vendi ku, sipas Biblës dhe Kuranit, Zoti i foli profetit nga kaçubi që digjej.
Manastiri i Shën Katerinës i shekullit të 6-të, i drejtuar nga Kisha Ortodokse Greke, është gjithashtu atje – dhe me sa duket murgjit e tij do të qëndrojnë tani që autoritetet egjiptiane, nën presionin grek, kanë mohuar se duan ta mbyllin atë.
Megjithatë, ende ekziston shqetësim i thellë se si po transformohet vendi i izoluar prej kohësh në shkretëtirë – një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s që përfshin manastirin, qytetin dhe malin. Hotele luksoze, vila dhe pazare tregtare janë në ndërtim e sipër atje.
Është gjithashtu shtëpia e një komuniteti tradicional beduin, fisit Jebeleya. Tashmë fisit, i njohur si Rojet e Shën Katerinës, i janë shkatërruar shtëpitë dhe eko-kampet turistike me pak ose aspak kompensim. Ata madje janë detyruar të nxjerrin trupa nga varret e tyre në varrezat lokale për t’i hapur rrugë një parkingu të ri makinash.
Projekti mund të jetë paraqitur si një zhvillim i qëndrueshëm dhe i domosdoshëm, i cili do të nxisë turizmin, por ai gjithashtu u është imponuar beduinëve kundër vullnetit të tyre, thotë Ben Hoffler, një shkrimtar britanik udhëtimesh që ka punuar ngushtë me fiset e Sinait.
“Ky nuk është zhvillim siç e shohin ose e kanë kërkuar Jebeleya-t, por siç duket kur imponohet nga lart poshtë për t’i shërbyer interesave të të huajve mbi ato të komunitetit lokal”, i tha ai BBC-së.
“Një botë e re urbane po ndërtohet rreth një fisi beduin me trashëgimi nomade”, shtoi ai. “Është një botë nga e cila ata gjithmonë kanë zgjedhur të qëndrojnë të shkëputur, për ndërtimin e së cilës nuk kanë dhënë pëlqimin dhe një botë që do ta ndryshojë përgjithmonë vendin e tyre në atdheun e tyre.”
Vendasit, të cilët numërojnë rreth 4,000, nuk janë të gatshëm të flasin drejtpërdrejt për ndryshimet.