Erdhëm, pamë, fituam! Pandev, Elmas, Nestorovski, Musliu, Alioski…. Ju faleminderit!

Maqedonia shkon në Kampionat Evropian!

Gjatë gjithë kësaj euforie, u harrua edhe virusi, por edhe ndalesa për grupime….

Derisa në Shkup po festohej, futbollistët po bëheshin gati të kthehen në shtëpi. Por, për shkak të mjegullës së dendur, nuk kishte kushte që aeroplani të aterojë në Aeroportin e Shkupit, prandaj ishte ridrejtuar në Prishtinë.

Prej atje, me autobusë përmes kalimit kufitar “Bllacë” u kthyen në shtëpi. Edhe pse ora ishte katër e mëngjesit, kishte njerëz të cilët vendosën t’i presin futbollistët në kufi. 

Dëshira e më të mirit u bë realitet. U tërhoq nga përfaqësuesja, pastaj sërish u kthye për ta realizuar ëndrrën e tij – plasman në KE. Ia doli, edhe pse, siç thotë, as ai vetë nuk ka besuar se në moshën 38- vjeçare do të plasohet në një garë të tillë.

“Ëndrra jonë u bë realitet –  të gjithë së bashku të gëzohemi dhe të marrim pjesë në Kampionatin Evropian. Të gjithë e dimë se kaluam rrugë të gjatë për të arritur në KE. Me të vërtetë, djemtë e merituan këtë kampionat. Ende nuk jemi të vetëdijshëm çka kemi bërë”, u shpreh kapiteni Goran Pandev.

Kjo është një familje. Përfaqësuesja tashmë 5 vjet qëndron e bashkuar për një qëllim të vetëm.

“Jemi të lumtur që arritëm ta bashkojmë popullin për shkak se ne në kombëtaren ashtu po jetojmë për 5 vjet. Pa dallim të përkatësisë etnike, fetare, ishim një familje e madhe, gjë që na solli sukses siç është plasmani në KE”, tha seleksionuesi Igor Angellovski.

Këtu ishte edhe delegacioni qeveritar i udhëhequr nga kryeministri Zoran Zaev dhe zv/kryeministri i parë Artan Grubi.

“Një gol për të gjithë, një fitore për të gjithë, kjo është e mundshme nëse jemi së bashku, maqedonas, shqiptarë, turq, në të një fanellë, nën të njëjtin flamur, për atdheun e përbashkët…kjo tregon se vetëm të bashkuar mund të jemi një për të gjithë dhe të gjithë për një”, u shpreh Zaev.

Pandev, Elmas, Nestorovski, Alioski, Musliu, Dimitrievski, Ademi, Ristevski, Nikollov, Bejtullai por edhe Bardhi dhe Vellkovski të cilët nuk luajtën dje si të gjithë të tjerët që e mbajtën fanellën e kombëtares jo vetëm në ndeshjen e mbrëmjes por edhe në disa ndeshjet e tjera, do të mbeten të shkruar me shkronja të arta në historinë e futbollit vendas. Në kohëra të vështira sollën gëzim.