Qytetarët e Koçanit u mblodhën që të japin nderimin e fundit për humbjen e më të afërmve.
-“Ma morën grabitësit, për paratë ejjj….Zoti i martë të gjithë ata”.
Në qendër të qytetit u vendosën lule, ndërsa ngushëllime shpreheshin edhe përmes librit të zisë. Më të rinjtë mbanin sllogane me shkesën “Përderisa njerëzit mundohen, sistemi kënaqet”.
Megjithatë më të shqetësuar ishin adoleshentët që kanë humbur shokë klase apo miq.
-“Të gjithë jemi shumë të tronditur, edhe unë jam shumë e tronditur, gati të gjithë që kanë ndërruar jetë i njoh, nuk di çfarë të them. Një gjë e tillë nuk ka ndodhur deri më tani. Zoti më ka parë, përshkak se gati çdo fundjavë jam në diskotekë dhe pikërisht atë natë shoqëria ime me të cilën çdoherë shkojmë në disko, pikërisht atë natë nuk shkuam dhe çfarë të them – Zoti na ka parë”.
Ndërsa më të moshuarit nuk kanë dëgjuar/parë tragjedi të tillë.
-“Unë jam e lindur këtu, jetoj këtu, ikën fëmijë të artë. Edhe unë kam mbesë, por ka shkuar në Shkup në studime ishte, nuk ishte këtu. Nëse ishte këtu, do të përfundonte edhe ajo… ah ata të mallkuar”.
Mes të pranishmëve ishin edhe profesorët nga shkolla e mesme komunale të cilët pas ngjarjes së tmerrshme do të kenë më pak nxënës në klasat.
-“Asnjëherë nuk ka ndodhur një tragjedi e këtillë. Për fate të keq tani po ballafaqohemi me gjendjen më të dhimbshme në Koçan. Ka shumë fëmijë që i njohim, nxënës tanë, shokë të fëmijëve tanë, fqinjë etj. Tani për tani nuk ka shumë viktima, por ka shumë të lënduar. Kemi drejtime. Mbrëmë erdhi ministrja, na dha drejtime për tërë javën”.
Një pjesë e banorëve të Koçanit para kamerës na thanë se si të afërmit e tyre e kanë kaluar natën e tmerrshme. Një nga fqinjët ende lutet për shëndetin e të birit të tij, ndërsa një fqinj tjetër për mbesën e tij.
-“Ishin afër derës, tha “na futën dhe filluan të na shkelnin, pas një kohe dikush më ngriti dhe dola prej atje. Kishte shumë fat dhe shumë fëmijë të tjerë e tregojnë këtë, ata që janë të mëhallës sonë, se nuk ka pasur dalje prej kësaj”.
-“Ka filluar të spërkasë dhe njëri nga këngëtarët bërtiste “dilni”. Filluan të dalin, ndërsa mbesa ime ishte mes të parëve dhe ka rënë atje te dera, nuk është lënduar por kanë shkelur mbi të dhe dikush nga zjarrfikësit e ka nxjerrë prej atje”.
Të pranishmit në shesh theksuan se do të vazhdojnë të mblidhen dhe thërrasin për përgjegjësi dhe drejtësi.