Në një intervistë për revistën portugeze TV 7 Dias, Dolores tregoi se ishte e trishtuar nga mënyra se si përfundoi kjo situatë, duke theksuar se djali i saj meritonte një largim ndryshe nga kombëtarja.

“Jam e trishtuar, është normale. Ishte një tronditje. Djali im mund të ishte larguar nga dera kryesore, por në vend të kësaj u largua nga dera e vogël. Kam qarë. Ndonjëherë është mirë edhe të shfryhesh”, u shpreh ajo.

Dolores zbuloi gjithashtu se i kishte kërkuar të birit të ruante qetësinë përpara se ai të merrte vendimin për t’u larguar nga grumbullimi i Portugalisë. Sipas saj, Ronaldo i kishte thënë se do ta tregonte të vërtetën kur të gjithë të ishin së bashku.

Ajo shtoi se Ronaldo ka dhënë shumë për vendin e tij dhe se nuk po merr vlerësimin që meriton.

“Ai ka qenë gjithmonë heroi i Portugalisë. Nuk po e vlerësojnë ashtu siç duhet. Ata nuk i japin Cristiano-s vlerën që meriton”, deklaroi nëna e yllit portugez.

Kujtojmë se largimi i Ronaldos nga grumbullimi erdhi pas tensioneve me trajnerin Jorge Jesus, pasi sulmuesi nuk u aktivizua në ndeshjen ndaj Norvegjisë dhe mësoi se nuk do të ishte titullar ndaj Danimarkës. Ronaldo më pas publikoi një deklaratë ku shpjegoi versionin e tij për konfliktin dhe pranoi se veprimi i tij mund të kishte pasoja disiplinore.

Megjithatë, largimi nuk nënkupton domosdoshmërisht fundin e aventurës së tij me Portugalinë. Jorge Jesus dhe drejtuesit e Federatës Portugeze kanë lënë të hapur mundësinë e rikthimit të kapitenit, ndërsa vendimi përfundimtar mbetet në duart e vetë Ronaldos.

Për Dolores Aveiro, pavarësisht kësaj situate të vështirë, kontributi i djalit të saj për futbollin portugez mbetet i jashtëzakonshëm.

Studimi përfshiu 10 persona me retinit pigmentoz, një grup sëmundjesh gjenetike që dëmtojnë gradualisht qelizat e retinës përgjegjëse për perceptimin e dritës. Kjo sëmundje mendohet se prek më shumë se 1.5 milion njerëz në mbarë botën.

Si funksionon trajtimi?

Terapia, e njohur si optogjenetikë, përdor një injeksion në sy për t’u dhënë disa qelizave nervore të retinës aftësinë për t’iu përgjigjur dritës. Më pas, pacientët përdorin syze speciale që kapin pamjet përreth dhe i shndërrojnë ato në sinjale drite, të cilat aktivizojnë këto qeliza.

Falë kësaj metode, disa pacientë kanë arritur të dallojnë, të lokalizojnë dhe të prekin objekte, të gjejnë një derë dhe të ecin përgjatë një vije. Megjithatë, pamjet që perceptojnë janë bardhezi dhe shikimi nuk është ende mjaftueshëm i qartë për të dalluar fytyrat.

Nga 10 pjesëmarrësit, gjashtë patën përmirësime domethënëse në ndjeshmërinë ndaj dritës. Studiuesit vunë re gjithashtu se pacientët që ushtruan më shumë me syzet speciale priren të arrijnë rezultate më të mira.

Një tjetër rezultat inkurajues është siguria e trajtimit. U raportua vetëm një efekt anësor i rëndë në sy, i cili u zgjidh brenda pak minutash, ndërsa te pjesëmarrësit e tjerë nuk u evidentuan efekte anësore në pjesën tjetër të trupit. Përmirësimet në disa funksione të shikimit u ruajtën për katër deri në pesë vjet te pacientët e ndjekur për këtë periudhë.

Shpresë për të ardhmen, por edhe kufizime

“Ajo që mund të themi me siguri është se koncepti i optogjenetikës funksionon për rikthimin e shikimit”, ka thënë profesori Botond Roska, një nga drejtuesit e studimit.

Ai theksoi se synimi i ardhshëm është rikthimi i shikimit me rezolucion më të lartë, duke shpresuar se kjo mund të arrihet brenda pesë deri në dhjetë vjetëve.

Profesori Mark Hankins, nga Universiteti i Oksfordit, i cili nuk ishte pjesë e studimit, e vlerësoi këtë përparim duke thënë se “janë hapa të vegjël, por thelbësorë”.

Sipas tij, studimi jep më shumë siguri për përdorimin e kësaj metode dhe tregon se ajo mund të rikthejë në mënyrë të qëndrueshme një pjesë të funksionit të shikimit.

Edhe pse terapia nuk e rikthen shikimin normal dhe ende nuk mundëson dallimin e fytyrave, rezultatet përfaqësojnë një hap të rëndësishëm drejt trajtimeve të reja për personat me verbëri të shkaktuar nga sëmundjet e retinës.

Kane është i martuar me të dashurën e tij të fëmijërisë dhe së bashku kanë katër fëmijë.

Ai ka mbështetur iniciativa bamirësie në ndihmë të forcave të armatosura dhe të shëndetit mendor, ndërsa ka krijuar edhe fondacionin e tij, të fokusuar në promovimin e mirëqenies mendore.

Pavarësisht viteve të kaluara në qendër të vëmendjes, Kane ka ruajtur një profil relativisht të qetë jashtë fushës. Ai njihet për stilin e tij të disiplinuar të jetesës, përkushtimin ndaj familjes dhe futbollit, duke shmangur një pjesë të madhe të polemikave që shpesh shoqërojnë jetën e futbollistëve të nivelit të lartë.

Në fushën e blertë, statistikat flasin qartë për madhështinë e tij. Kane është golashënuesi rekord i Tottenham Hotspur, goleador te Bayern Munchen dhe një prej golashënuesve më të mirë në historinë e kombëtares së Anglisë.

Për shumë të rinj që ëndërrojnë të bëhen futbollistë, Kane përfaqëson më shumë sesa një golashënues. Karriera e tij tregon rëndësinë e punës, disiplinës, përkushtimit dhe qëndrueshmërisë, ndërsa angazhimi i tij jashtë fushës ofron një tjetër dimension të figurës së tij publike.

Pak njerëz e dinë se Lekë Pula, djali i madh i presidentes së re të Kosovës, Justina Shiroka-Pula, ka pasur një karrierë të spikatur në futbollin kosovar.

Leka e nisi rrugëtimin te 2 Korriku, përpara se të kalonte te Prishtina, me të cilën fitoi edhe titullin kampion.

Më pas, ai veshi për disa vite fanellën e Flamurtarit, duke u aktivizuar kryesisht në qendër të mbrojtjes.

Në moshën rreth 30-vjeçare, Pula vendosi t’i japë fund futbollit për t’u përqendruar te studimet dhe karriera akademike.

Sot, ai është Doktor i Shkencave Ekonomike dhe profesor i asociuar në Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Prishtinës.

Një histori interesante e një ish-futbollisti që nga stadiumet e Kosovës kaloi në botën akademike.

Bëhet fjalë për Bolotanën, në zonën e Margines, në Sardenjën qendrore, rreth 110 kilometra larg zonës së njohur të jetëgjatësisë në ishull. Studiuesit nga Universiteti i Sasarit dhe Universiteti i Alabamës në Birmingham kanë zbuluar se në këtë fshat jetëgjatësia e grave është veçanërisht e lartë.

Sardenja u bë e njohur për jetëgjatësinë në vitin 1999, kur disa fshatra të largëta në zonat qendrore dhe lindore të ishullit u përfshinë në pesë “zonat blu” të botës, territore ku jetojnë një numër i pazakontë personash mbi 100 vjeç.

Sipas studimit, të publikuar në revistën shkencore “Frontiers in Aging”, 13.8% e grave në Bolotana që arrijnë moshën 70 vjeç jetojnë deri në 100 vjeç. Kjo e rendit fshatin të dytin në botë për jetëgjatësinë e grave, pas Hong Kongut. Në Itali, kjo shifër është vetëm 3.5%.

Studiuesit analizuan të dhënat e personave të lindur në Bolotana nga viti 1900 deri në 1925 dhe zbuluan se 38 prej tyre kishin jetuar më shumë se 100 vjeç. Sipas tyre, niveli i jetëgjatësisë në fshat është 57% më i lartë se mesatarja kombëtare italiane.

Studimi nisi në vitin 2024 dhe, vitin e kaluar, Bolotana kishte 12 persona mbi 100 vjeç në një popullsi prej 2,266 banorësh, rreth 12 herë më shumë se mesatarja e Sardenjës. Gjashtë prej tyre kanë ndërruar jetë, ndërsa gjashtë të tjerët janë ende gjallë dhe të gjithë janë gra. Dy më të moshuarat janë 102 vjeç. Studiuesit presin që edhe banorë të tjerë të arrijnë moshën 100 vjeç deri në fund të këtij viti dhe gjatë vitit 2027.

Giovanni Mario Pes, shkencëtari kryesor i studimit dhe një prej krijuesve të konceptit të “zonave blu”, tha se zbulimi është i rëndësishëm pasi për herë të parë pas më shumë se 25 vitesh është identifikuar një zonë e re jetëgjatësie jashtë zonës tradicionale të Sardenjës.

Sipas Pes, Bolotana ka karakteristika të ngjashme me zonën origjinale të jetëgjatësisë, por është edhe më e veçantë për shkak të dominimit të jetëgjatësisë te gratë. Ai theksoi se, megjithëse gratë dihet se jetojnë më gjatë për arsye biologjike, në Bolotana jetëgjatësia e tyre është rreth tre herë më e lartë se ajo e shumicës së grave në vendet perëndimore.

Studiuesit kanë vënë re gjithashtu rëndësinë e marrëdhënieve shoqërore. Pes përmendi rastin e Giovanna Marras, 101 vjeçe, e cila jeton me motrën e saj. Sipas tij, dy motrat jetojnë së bashku, gatuajnë dhe bisedojnë rregullisht, ndërsa te 101-vjeçarja nuk u vu re asnjë shenjë e rënies së funksioneve njohëse.

Kryetari i Bashkisë së Bolotanës, Francesco Manconi, e lidh jetëgjatësinë me një kombinim faktorësh. Ai përmendi ushqimin e freskët, natyrën e paprekur përreth fshatit dhe aktivitetin fizik. Sipas tij, të moshuarit kanë pasur gjithmonë një mënyrë jetese aktive dhe kanë ecur shumë, në disa raste deri në 20 kilometra në ditë, veçanërisht gratë.

Në Bolotana nuk mungojnë as ëmbëlsirat tradicionale. Manconi tha se banorët nuk kanë hequr dorë nga seada, një ëmbëlsirë tradicionale e mbushur me djathë, apo mustazzolus, një biskotë me erëza që konsumohet shpesh në mëngjes.

Të dhënat zyrtare të nëntorit 2025 tregojnë se në Itali jetonin 23,548 persona të moshës 100 vjeç e lart, rreth 2,000 më shumë se një vit më parë. Nga personat që arritën këtë moshë gjatë vitit të kaluar, 82.6% ishin gra.

Gratë dominojnë gjithashtu te 724 personat mbi 105 vjeç dhe te 19 personat që kanë kaluar moshën 110 vjeç.

Pavarësisht teorive mbi ushqimin, aktivitetin fizik, natyrën dhe marrëdhëniet shoqërore, studiuesit thonë se ende nuk ka një “sekret” të përcaktuar për jetëgjatësinë e jashtëzakonshme të grave në Bolotana. Studimi, siç theksoi Pes, është përqendruar në dokumentimin e fenomenit.

Studiuesit analizuan të dhëna nga më shumë se 6 milionë njerëz në 118 vende, gjatë periudhës 1990-2025. Pjesëmarrësit ishin nga mosha 5 deri në mbi 100 vjeç.

Studimi shqyrtoi dhimbjet në 11 zona të trupit, përfshirë kokën, qafën, shpatullat, duart, shpinën, barkun, ijet dhe gjunjët. Gratë raportuan nivele më të larta dhimbjeje në të gjitha këto zona, veçanërisht për dhimbjet e kokës, fytyrës dhe barkut.

Dhimbja rritet ndjeshëm para moshës 55 vjeç

Si te gratë, ashtu edhe te burrat, rritja më e madhe e dhimbjeve ndodh para moshës 55 vjeç. Më pas, dhimbjet arrijnë nivelet më të larta rreth moshës 75 vjeç e më tej.

Dhimbja e shpinës ishte më e zakonshmja, e raportuar nga rreth 40 për qind e pjesëmarrësve, ndërsa dhimbja e fytyrës ishte më e rralla, me rreth 2 për qind.

Studiuesit vunë re se dhimbjet e kokës, barkut dhe fytyrës priren të shfaqen më herët dhe të ulen me kalimin e moshës. Ndërkohë, dhimbjet e shpinës, ijeve dhe gjunjëve priren të shtohen gjatë gjithë jetës.

Sipas autorëve, kjo tregon se një pjesë e madhe e barrës së dhimbjes zhvillohet gjatë viteve të punës dhe jetës aktive.

“Edhe pse mundësia për të përjetuar dhimbje rritet gradualisht me moshën, format më të rënda të dhimbjes arrijnë kulmin në moshën e mesme dhe në fillim të pleqërisë, përpara se të bien më vonë”, thuhet në raportin e studimit.

Studimi gjeti gjithashtu se duhani, obeziteti dhe të ardhurat e ulëta lidhen me rreth 18.3 për qind të barrës globale të dhimbjes.

Gratë ende përballen me nënvlerësim të dhimbjes

Ekspertët thonë se rezultatet japin dëshmi të forta se dallimi mes burrave dhe grave në përjetimin e dhimbjes është real dhe i përhapur në të gjithë botën.

“Është dëshmi e fortë se hendeku gjinor në dhimbje është real, i qëndrueshëm dhe global. Megjithatë, dhimbja e grave ende shpesh nënvlerësohet, studiohet më pak dhe trajtohet në mënyrë të pamjaftueshme”, ka thënë Andrew Horne, profesor në Universitetin e Edinburgut.

Edhe Rebeccah Slater, profesoreshë në Universitetin e Oksfordit, e ka cilësuar situatën si një paradoks shqetësues.

“Gratë përjetojnë më shumë dhimbje, por dhimbja e tyre ka më shumë gjasa të neglizhohet, të diagnostikohet me vonesë ose të trajtohet në mënyrë të pamjaftueshme”, ka thënë ajo.

Studiuesit theksojnë se rezultatet duhen interpretuar me kujdes, pasi të dhënat vijnë nga vende dhe grupmosha me nivele të ndryshme mbulimi dhe mënyra të ndryshme të matjes së dhimbjes.

Ajo ka publikuar në InstaStory një fotografi të një veture superluksoze, “Bentley Bentayga”, por ishte mbishkrimi i saj ai që tërhoqi vëmendjen.

“Aaaa, flm shumë për dhuratën, por po zgjedh të mbaj Renaultin tim”, ka shkruar Ronela krahas fotografisë.

Nuk dihet nëse dikush ia ka ofruar realisht veturën luksoze si dhuratë këngëtares, apo postimi i saj ishte thjesht një batutë.

Sidoqoftë, Ronela edhe këtë herë ka arritur të tërheqë vëmendjen me humorin e saj në rrjetet sociale.